Jan Borgman
 |
Op een dag ben ik begonnen met gitaar spelen... een klassieke gitaar met nylon snaren. Helaas voor deze gitaar, ja je kan er niet mee scheuren, moesten er maar stalen snaren op. Je raadt het al, poing. De brug van de body geknald. Dus je wilt wat, en het blijkt ook nog te koop te zijn. Jawel een electrische Fender Stratocaster copy. Van het dubieuze merk Echo. 100 % multiplex, zo vals als een kraai.Een geweldig rotding, met het geluid van een zaagmachine en bespeelbaar als een onwillige vrouw. Nu ben ik gek met vrouwen, maar als je vingers pijn doen, moet je er mee stoppen. |
| Via de gitarist van het bandje waar ik destijds in speelde, kreeg ik de tip om een Squier stratocaster -model van 1964- te kopen. Ook maar gedaan. Echt een super gitaar. Inmiddels is het brug element vervangen door een OBL-500 element, en scheuren maar. Maar dan begint het, je zoekt een geluid. Het geluid van David Glimore, van Clapton, van Larry Carlton enz. Je twijfel aan je gitaar, een besluit een Blade R-4 tekopen. Jezus, wat een fijn ding. Niets meer aan doen. Maar om het geluid tekrijgen heb je wel goede versterking nodig. Speel nu over 2 versterkers, nl een Music Man en een Kitty Hawk. Met name de laatste is zo onbetrouwbaar als de pest, maar klinkt prima. Een POD en een wah-wah pedaal ervoor en het moet lukken. Zo kom je een eind, maar het zijn de vingers die het doen. Na diverse bands, heb ik met Paula besloten de band EXQUIS te starten. Super leuke band, met gedreven muzikanten. Ik beleef er heel veel plezier aan. |
